|
SHËNIME BIOGRAFIKE
|
 |
Tahir Z.Berisha, lindi në Vërban të Vitisë më 1928. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, maturën e mësuesisë në Pejë, kurse Shkollën e Lartë Pedagogjike (Gjuhë Shqipe dhe Letërsi) dhe Fakultetin Filozofik në Shkup.
Si 16 vjeçar mori pjesë
aktive në LANÇ, kurse në moshën 18 vjeçare
u emërua mësues në Zarbincë të Bujanovcit - Kosova
Lindore. Veprimtarinë arsimore e vazhdoi si arsimtar në gjimnaz,
drejtor i Shkollës së Mesme Ekonomike dhe drejtor i Entit Arsimor
Pedagogjik në Gjilan. Në vitin 1956, gjatë aksionit famëkeq
për mbledhjen e armëve u përjashtua nga mësimi si
"i papërshtatshëm politikisht". Pas Plenumit të
Brioneve dhe rënies së A.Rankoviqit, më 1966, rehabilitohet
dhe kthehet prapë në arsim ku punoi si inspektor dhe kryeinspektor
i arsimit si dhe sekretar shumëvjeçar i Shoqatës së
Veteranëve të Arsimit të Kosovës.
Në vitin 1986 regjimi shovenist i Millosheviqit përsëri
e përjashton nga Lidhja e Luftarëve të LNÇ dhe del
në pension.
Gjatë shërbimit aktiv dhe më vonë vazhdimisht është
marrë me shkrime letrare e publicistike. Përveç shumë
artikujve publicistikë dhe punimeve të tjera profesionale, deri
më tash i ka botuar këto vepra:
- "Trojet që nuk shuhen", Prishtinë 1993/95;
- "Emra që nuk harrohen - Arsimtarët veteranë (1941-1951) dhe arsimi shqip në Kosovë", I, Prishtinë 1994;
- "Emra që nuk harrohen - Arsimtarët veteranë (1941-1951)",II, Prishtinë 1996,
- "Rrëfime në veten e parë", Prishtinë 1998 dhe
- "Shënime dhe ecejake të një refugjati nga Kosova", Londër 2001.
Në veprën e parë, "Trojet
që nuk shuhen" e cila i kushtohet Vërbanit, vendlindjes
së autorit, dhe Anamoravës, bëhet fjalë kryesisht
për masakrat e ushtrisë serbe ndaj shqiptarëve në
vitin 1912/13, për reformën agrare dhe kolonizimin në Kosovë
si dhe padrejtësitë e tjera që iu bënë shqiptarëve
gjatë kohës së Jugosllavisë monarkiste, kur shkollat
dhe arsimi në gjuhën shqipe ishin rreptësisht të ndaluara.
Në dy vëllimet e librit "Emra që nuk harrohen..."
janë përfshirë portretet dhe biografitë e mbi 2000
arsimtarëve të parë shqiptarë që i vunë
themelet e shkollave të para shqipe në Kosovë. Ky, pra,
është leksikoni i parë i këtij lloji në Kosovë
dhe Shqipëri.
Ndërkaq, vepra "Rrëfime në veten e parë"
ka më tepër karakter autobiografik dhe trajton situatën
aktuale politiko-shoqërore në Kosovë.
Vepra "Shënime dhe ecejake të një refugjati nga Kosova" dallon nga veprat e mëparshme. I filluar në formë të ditarit në Prishtinë në prag të bombardimeve të NATO-s, në mbi 300 faqe në pjesën e parë, përmban shënime nga Kosova, Maqedonia, Turqia, Anglia dhe Skocia. Në pjesën e dytë bëhet fjalë për shqiptarët në Angli (për mërgatën e mëhershme dhe refugjatët e fundit e problemet e tyre). Shtojca e veçantë përmban disa artikuj, analiza dhe intervista me personalitete të ndryshme dhe korrespondencën e autorit me shokë, miqë e të tjerë. Libri është i ilustruar me shumë fotografi, skica dhe harta.
Në dorëshkrim i ka mbetur edhe vëllimi i tretë i librit "Emra që nuk harrohen...".
Tahir Z.Berisha në pension